Overdracht sterven

De transfermatrijsonderdelen zijn gepland rond de veranderende vorm van het werkstuk. Een eerste trek kan de diepte bepalen, gevolgd door opnieuw slaan, flensvorming, trimlijncontrole en het doorboren van gaten. Bewerkingen zijn gescheiden wanneer de combinatie ervan de materiaalstroom zou beperken of het onderdeel moeilijk vast te pakken zou maken. Tussenflenzen en tijdelijke bevestigingsgaten worden alleen bewaard als ze handig zijn bij het hanteren of inspecteren. De procesroute moet ook ruimte bieden voor overdrachtsvingers en ophaalpunten op kritieke oppervlakken vermijden.

Componenten van transfermatrijzen zijn onderhevig aan verschillende belastingen, waardoor één staalsoort zelden overal geschikt is. Trekinzetstukken hebben stevigheid en gepolijste contactvlakken nodig; Snijplaten hebben slijtvastheid en een gecontroleerde speling nodig. Vervangbare inzetstukken voor transfermatrijzen kunnen de reparatietijd bij hoge-slijtranden verkorten. De bovenste en onderste constructies moeten stijf blijven onder off-vormbelastingen, terwijl de geleidingselementen gedurende de volledige slag uitgelijnd blijven. Matrijsklemposities, hijspunten en veilige toegang voor aanpassing moeten vóór de bewerking worden overeengekomen.

Een transfermatrijssamenstel wordt tijdens het uitproberen station voor station gecontroleerd. Ingenieurs vergelijken het tussenpaneel met het procesmodel en beoordelen vervolgens de positie van het gat, het oppervlak of profiel, de snijlijn, de terugvering en de gereedschapsmarkeringen. De overdrachtstijdstip wordt pas aangepast nadat het onderdeel correct op elke kabelzoeker zit. Op het eindstation worden de stabiele afzet en de schrootafvoer gecontroleerd volgens de beoogde cyclus. Een goot gemaakt van glad plaatmateriaal met reliëf kan het onderdeel helpen vrij te bewegen, terwijl een pneumatisch cilinder-aangedreven trilapparaat kan worden toegevoegd aan een schrootgoot waar afvalresten de neiging hebben zich te verzamelen.